Город на Березине богат на таланты во всех сферах - науке, изобразительном искусстве, музыке, литературе, театре и кино.

Художник-скульптор, театральный художник, художник-постановщик. Член Союза художников СССР.

9-й танковый Бобруйско-Берлинский Краснознаменный ордена Суворова II степени корпус — одно из соединений бронетанковых и механизированных войск Красной армии в Великой Отечественной войне.

Весной 1810 года в столице Российской империи было принято решение, изменившее судьбу города Бобруйска. Генерал-майору К.И. Опперману было поручено составление общего плана крепости Бобруйск и наблюдение за производством в ней строительных работ. Непосредственно руководить этими работами должен был генерал-майор Фелькерзам, переведенный для этой цели с Кавказа. Специально для строительства Бобруйской крепости была сформирована инженерная команда во главе с майором Зимсоном. Эта команда должна была «сочинять и чертить» проекты сооружений крепости. Штат её состоял из двух капитанов, двух поручиков, 1 цейхвартера, 1 унтерцейхвартера, 5 кондукторов.

Художник.

Учитель по классу эстрадного вокала детской школы искусств №1 им. Е. К. Тикоцкого. Создатель и руководитель образцовой эстрадной студии «Сажинцы». Композитор, состоит в Союзе театральных деятелей.

В городе 7 православных храмов, одна часовня и один монастырь Русской православной церкви.

Двухэтажный каменный особняк по ул. Романовской был построен в 1906 г. из знаменитого розенберговского кирпича. В декабре 1928 года совладельцы дома Мойсей Израилевич Фундаминский и Сарра Мойсеевна Кецлах передали свой дом в аренду Бобруйской щетинной фабрике Белорусского государственного объединения «Белщетина», которая находилась здесь, по ул. Советской, 64, по декабрь 1931 года.[1]. В декабре 1931 года фабрику закрыли и передали в ведение Витебского щетинно-щёточного комбината.

Почётный гражданин Бобруйска.

ОАО «Бобруйскбытуслуги» находится по адресу: ул. Советская, 129.

Учёный-генетик, философ.

Революционный деятель, участник борьбы за Советскую власть в Беларуси.

Першая каталіцкая святыня ў Бабруйску – касцёл у гонар святых Апосталаў Пят -ра і Паўла, пабудаваны ў 1615 годзе за сродкі бабруйскага старосты Пятра Казі -міра Трызны. Працы па дабудове і аздабленні мураванага касцёла вяліся да сярэдзіны 1630-х гадоў. У кастрычніку 1648 г. касцёл і езуіцкая рэзідэнцыя былі разгромлены і разрабаваны казакамі. У лютым 1655 г., падчас вайны Расійскай Дзяржавы супраць Рэчы Паспалітай 1654-1667 г.г., Бабруйск зноў быў разрабаваны і спалены казакамі, касцёл таксама моцна пацярпеў ад пажару. Пасля гэтых панішчэнняў святыню аднаўлялі. Мураваны касцёл меў асноўны, прамавугольны ў плане аб’ём; у цэнтры галоўнага фасада мелася двух’ярусная, драўлянай канструкцыі, атынкаваная вежа з складаным па форме завяршэннем; унутраны інтэр’ер быў аздоблены, асабліва багатае аздабленне мелася у першай палове ХІХ ст.; між іншых - у галоўным алтары знаходзіўся цудатворны ўкаранаваны абраз Панны Марыі, у срэбранай з пазалотай шаце. Святыня з’яўлялася помнікам архітэктуры позняга рэнесансу. Апошні раз касцёл быў кансэкраваны ў 1743 г. Віленскім біскупам Міхалам Зімковічам. Па запрашэнню П. Трызны ў 1618 г., для місіянерскай дзейнасці, у Бабруйск пры-былі айцы і браты « Таварыства Езуса » – езуіты. У 1623 г.- 1627 г. у Бабруйску працавалі айцы езуіты Якуб Ражнавольскі і Рафаіл Класоўскі; у 1629 г.- 1630 г.- а. Мацей Лескі; у 1629 г.- 1630 – а. Міхал Крэтцмер. У 1630 г. правінцыял ордэна езуітаў Ямялкоўскі зрабіў бабруйскую рэзідэнцыю незалежнай ад калегіі ў Нясвіжы. Першым суперыёрам ( настаяцелем ) самастойнай рэзідэнцыі езуітаў у Бабруйску , з 1630 г. па 1633 г.быў святы Андрэй Баболя, айцец ордэна . З лістапада 1632 г. некаторы час у рэзідэнцыі працавалі ксяндзы Якуб Брэнт і Станіслаў Альшэўскі, а таксама настаўнікі – клерыкі Ян Прушынскі ды Сымон Дэмбоўскі. З вясны 1633 г. да 1637 г. Бабруйскую езуіцкую рэзідэнцыю ўзначальваў айцец Марцін Рыдзеўскі. (Поўны спіс суперыёраў рэзідэнцыі дадаецца асобна.) На тэрыторыі рэзідэнцыі, з 1631 г па 1648 г., мелася драўляная капліца – касцёлік, у якой службы адпраўляліся толькі для айцоў і братоў рэзідэнцыі. Далейшыя прыведзеныя тут звесткі аб святарах, якія працавалі ў бабруйскай парафіі і дэканаце, выяўлены часткова. Бабруйскім дэканам і, напэўна, пробашчам у 1755 г. быў ксёндз Юзаф Крычскі.

Улица в спальном районе Бобруйска, в народе называемом «Даманский», в северо-западной части города за Минским кладбищем.

Генерал от инфантерии. Комендант Бобруйской крепости.

В городе 7 православных храмов, одна часовня и один монастырь Русской православной церкви.

Республиканское унитарное дочернее Бобруйское автотранспортное предприятие «Грузовой автомобильный парк №1» создан 1 января 1999 года на базе слияния двух автомобильных парков ГАП №11 и ГАП №13 (в районе Форштадта), начало деятельности которых исчисляется соответственно с 1945 и 1960 г.г.был создан ГАП №1.

Участковый уполномоченный.

Белорусский поэт.

В местечке Петровичи Бобруйского уезда Минской губернии работала с 1884 по 1896 гг. Петровичская школа плодоводства и хмелеводства Главного управления землеустройства и земледелия. С 1896 по 1911 гг. учебное заведение находилось в городе Бобруйске и носило название «Бобруйская школа садоводства, огородничества, хмелеводства и пчеловодства 1-го разряда Главного управления землеустройства и земледелия».[1]

Почётный гражданин Бобруйска. Заслуженный тренер Республики Беларусь по тяжёлой атлетике, судья высшей национальной категории.